 |
|
Zó veel Istanbullers?!
Reis/Turkije | Verre oorden
|
10 September 2009 | 14:15:58
|
 Doden door overstromingen in Turkije zijn erg. Maar het meest opmerkelijke van dit krantenbericht zit verstopt in een bijzin: Istanbul is de grootste stad van Europa! Ongelooflijk. Waarom heeft niemand mij dat eerder verteld?
Ik leefde nog altijd in de veronderstelling dat Londen de Europese inwonerkampioen is. Dat heb ik in de jaren '70 op school zo geleerd en sindsdien heb ik, ondanks mijn interesse voor cijfertjes, nooit iets anders vernomen. Je begrijpt: mijn wereldbeeld staat aardig op z'n kop.
De schok wordt nog groter als ik Wikipedia raadpleeg. Daar is namelijk Moskou de grootste Europese stad. Gevolgd door Istanbul en Londen, dat wel. Opmerkelijk is de nummer 17 in de lijst: Charkov in Oekraïne. Nooit van gehoord!
In Nederland houd ik de stand niet meer bij. Toen Tilburg door gretig opslokken van buurgemeenten de 200.000 passeerde, haakte ik af. In zulke geflatteerde cijfers ben ik niet geïnteresseerd. Maar wil iemand mij een seintje geven als Tilburg straks Istanbul en Moskou voorbijstreeft? |
|
|
|
De gulden bestaat nog
Financieel | Verre oorden
|
29 Augustus 2009 | 20:42:31
|
 Verlang je terug naar de gulden? Die mooie tijd dat een biertje maar 1,13 euro kostte en dat we trots waren op onze vrolijk gekleurde bankbiljetten? Ga dan naar de Nederlandse Antillen. Daar hebben ze die gulden namelijk nog. Net zo goedkoop en net zo vrolijk.
Wat voor ons de snip was, is op de Antillen alleen een suikerdiefje. De zonnebloem (50 gulden) is vervangen door de andes-mus en Sweelinck (25 gulden) door een flamingo. Ja, er wordt wat afgefladderd op die eilanden. Maar de kleuren zijn precies hetzelfde: bruin, geel en rood. De munt van één gulden is trouwens ook een kopie van de oud-Hollandse gulden, alleen dan koperkleurig.
Helaas is de koers van de Antilliaanse gulden niet aan de euro gekoppeld, maar aan de Amerikaanse dollar. Daardoor is een gulden is nu ongeveer 40 eurocent waard, iets minder dan de koers waartegen wij destijds ons geld lieten wegrollen. Toch betaal je voor een colaatje aan de kleurrijke Handelskade in Willemstad nog gewoon drie gulden - een feest van herkenning dus.
Maar de toekomst van dit nostaligische betaalmiddel is allerminst zeker. Als de Antillen volgend jaar worden opgeheven (als bestuurlijke eenheid dan; voor zover bekend blijven de eilanden gewoon in zee liggen), wordt de gulden op Curaçao mogelijk vervangen door de dollar. Mensen met monetaire heimwee kunnen dan alleen nog terecht op Aruba, want daar betalen ze sinds 1986 met florijnen! |
|
|
|
Bon Bini na Albert Heijn
Reis/Nederlandse Antillen | Verre oorden
|
26 Augustus 2009 | 00:28:46
|
 Als je wilt, kun je op Curaçao vrijwel geheel in Nederlandse kringen verkeren. Er zijn stranden waar vooral Nederlanders komen, er zijn snackbars waar je kroketten kunt krijgen en... er is een Albert Heijn. 'Bon Bini na Albert Heijn' is de slogan, welkom bij Appie. Ik vond het een belevenis.
Hoe tropisch de omgeving ook is, binnen voelde ik me direct thuis. De winkel lag vol met AH-huismerken en euroshoppers. Op de broodafdeling kon ik Zaanse Snijders en Zeeuwse bolussen kopen. En bij de potjes en blikken zag ik Hak Appelmoes en Unox knakworsten staan. Ik vraag me af hoe ze de aanvoer geregeld hebben, want het prijspeil is ondanks de 8000 kilometer afstand van Zaandam heel acceptabel.
Om het Hollandse feestje compleet te maken, heeft de Albert Heijn op Curaçao een keur aan Bonus-aanbiedingen. Overal in de winkel hangen vrolijke oranje kaarten. Hoe herkenbaar! Maar hoewel een oud-collega mij ooit de bijnaam 'bonuspakker' gaf, ben ik niet zo'n koopjesjager. En dat is maar goed ook, want als ik mijn blauwe winkelwagen had volgeladen met bonusartikelen, was ik bij de kassa bedrogen uitgekomen.
De afrekensessie begon heel vertrouwd: ik kon gewoon betalen met mijn Nederlandse pinpas. Maar toen ik vol verwachting mijn bonuskaart liet zien (je weet maar nooit of het een paar cent scheelt) kwam de teleurstelling. "Nee, die is hier niet geldig", zei de caissière tot mijn ontzetting. "U moet hier een speciale bonuskaart voor Curaçao hebben." |
|
|
|
Ouderwets naar de maan
Raadsel | Verre oorden
|
16 Juli 2009 | 11:20:41
|
 Als vandaag de eerste mens een voet op de maan zou zetten, zou ik dat spectaculair vinden. Dat de modernste technieken het mogelijk maken om naar een ander hemellichaam te vliegen, ongelooflijk! Twintig jaar geleden zou dat toch ondenkbaar zijn geweest, had ik dan gedacht.
In werkelijkheid was de eerste maanlanding op 20 juli 1969, bijna een jaar voordat ik geboren werd. De lancering was vier dagen eerder, vandaag dus precies 40 jaar geleden. Hoe kan dat nou? Mijn ouders keken in die tijd naar een zwartwit-tv, reden in een Volvo Amazon en hadden nog nooit een computer gezien. Niet echt het 'umfeld' voor zo'n futuristisch project.
Wat het allemaal nog wonderlijker maakt, is dat er sinds 1972 geen mens meer op de maan is geweest. Ik heb dus nooit bewust zo'n maanlanding meegemaakt. Daardoor is het voor mij net alsof het nooit echt is gebeurd. Ik moet dat maar aannemen vanuit de overlevering, zoals ik ook moet geloven dat er ooit een Tachtigjarige Oorlog is geweest en dat Jezus heeft bestaan.
Qua ruimtevaart moeten we ons tegenwoordig tevreden stellen met die suffe rondjes om de aarde van de spaceshuttle. Dat schiet niet op. Laten we maar snel naar Mars vliegen. Dan kan ik de maanlanding tenminste gaan beschouwen als een vreselijk ouderwetse gebeurtenis. Zóóó jaren zestig. |
|
|
|
Gelukzalig in Domburg
Vakantie/Zomervakantie | Verre oorden
|
04 Juli 2009 | 23:16:03
|
 Als kind wilde ik nooit naar het buitenland. Ik wilde op vakantie naar Domburg. Omdat ik daar lekker kon scheppen op het strand, omdat ik er vriendjes had en omdat het er altijd mooi weer was. En omdat ik niet beter wist, natuurlijk.
Het hele jaar keek ik uit naar die drie weken Domburg. Met twee volgepakte auto's maakten we de lange reis (twee uur!) naar het heilige Zeeuwse land. Bij Goes ging mijn bloed sneller stromen, bij Aagtekerke begon mijn hart in mijn keel te bonken en als we het bordje 'Domburg' passeerden kreeg ik een euforisch gevoel. Domburg was een mystieke ervaring; gelukkiger kon ik als kind niet zijn.
Totdat ik ontdekte dat je ook in één dag op en neer naar Domburg kunt. Makkelijk zelfs! Gewoon in één auto met in de achterbak slechts een gevulde strandtas. Wat een desillusie! Domburg degradeerde van een jaarlijks walhalla tot een simpel dagje uit. En tot overmaat van ramp bleek het er ook wel eens te regenen. Achteraf gezien was die ontdekking mijn redding. Pas toen Domburg van zijn voetstuk was gevallen, stond ik open voor nieuwe vakantiebestemmingen en ontdekte ik hoeveel méér de wereld te bieden heeft.
En toch kom ik nog ieder jaar in Domburg. Vanwege het jeugdsentiment, maar ook omdat het echt een leuke badplaats is. Natuurlijk ga ik geen drie weken meer; één of twee dagen vind ik genoeg. Mijn vakanties breng ik door op bestemmingen als Italië, Thailand of Curaçao. Maar hoezeer ik daar ook van geniet, het gelukzalige Domburg-gevoel heb ik nooit meer ervaren. |
|
|
|
Respect voor de dictator
Politiek | Verre oorden
|
08 Maart 2009 | 16:21:27
|
 Een stevig autoritair bewind kan ik wel waarderen. Niet zo'n halfslachtige dictatuur als China of Egypte, waar de machthebbers wel eens iets goeds doen voor de mensen. Nee, doe mij maar de ouderwetse, meedogenloze alleenheerschappij van narcistische despoten als Robert Mugabe en Kim Jong-il.
Van de situatie in Zimbabwe kan ik geen genoeg krijgen. Ik zie nog voor me hoe die kwieke Mugabe vorige week op z'n 85-ste verjaardag ladingen kaviaar en champagne naar binnen werkt, terwijl zijn bevolking honger lijdt. Vrijdag had hij een nieuwe meesterzet: hij liet zijn rivaal Tsvangirai, onlangs nog gepromoveerd tot premier, omver rijden door een zware vrachtwagen. Helaas kan Tsvangi (nu wel weduwnaar) het nog navertellen.
Vandaag was de eer aan Noord-Korea, waar zogenaamd parlementsverkiezingen werden gehouden. Opkomst 100 procent en alle stemmen zijn uiteraard voor de communistische partij! Van zoveel stabiliteit kunnen we hier alleen maar dromen. Voorstemmers konden gewoon het voorbedrukte formulier in de stembus gooien. Tegenstemmers moesten opzichtig het stemhokje in, waar ze de naam van de enige kandidaat konden doorstrepen. Daarmee tekenden ze dan automatisch hun eigen doodsvonnis. Wat een feilloos systeem!
Zulke gewetenloze heerschappen verdienen ons diepste respect. Alleen de allerbesten slagen erin om uit zuiver eigenbelang een heel volk te onderdrukken, om elk dissident geluid in de kiem te smoren en om een fortuin te vergaren over de ruggen van miljoenen armoedzaaiers. Eerlijk gezegd vind ik Kim Jong-il nog iets beter dan Robert Mugabe.
Ja, misschien moet ik maar eens naar Noord-Korea of Zimbabwe verhuizen. Dan ben ik meteen verlost van dat eeuwige geklaag over onze waardeloze democratie. |
|
|
|
Dovemansoren voor Oksana
Relaties/Ware-liefde | Verre oorden
|
23 Februari 2009 | 22:40:48
|
 Ik kreeg vanmiddag een aanzoek van Oksana. In mijn mailbox. Het was een prozaïsch epistel over de magie van de liefde in het leven en het ging als volgt:
"Hoi. Misschien wordt u verrast op mijn brief? En waar kan ik uw e-mail? Onlangs was ik op dating site. Vandaag, online dating heeft me je e-mail, samen met een korte samenvatting. Zij werden op de hoogte gebracht dat we met u een harmonieuze combinatie. En besloot om te schrijven naar je. Wie weet, misschien ben je en ik echt een harmonieuze paar? Ik weet het niet, heb je antwoord op mijn brief ...
"Ik zal proberen te vertellen iets over jezelf, als je nog steeds geinteresseerd. Mijn naam Oksana. Ik woon in Rusland. Ik ben nooit getrouwd en heb geen kinderen. Ik denk vaak over het creeren van hun eigen familie. Ik ben een grote meid en op zoek naar een serieuze relatie. Als u wilt zoeken de liefde in het leven, dan denk ik dat het noodzakelijk is om te beginnen onze kennismaking?
"Ja, we wonen heel ver uit elkaar, maar ik hoop van harte dat het zal geen belem-mering vormen voor onze blootstelling. Afstand is niet bang je? In ieder geval kunnen we vrienden zijn per brief. Misschien zullen we vrienden zijn met je, maar misschien onze contacten zal blijven groeien in de zin van magie! Als u geinteres-seerd bent, kunt u me terug naar mijn e-mail: oksana_matveeva@yahoo.com.
"Dit is een brief schreef ik aan u over de Nederlandse taal. Ik weet niet Nederlands. Ik gebruikte een vertaling programma te schrijven naar je. Ik spreek goed Engels. Interessant, je weet het Engels? We kunnen schrijven naar elkaar in het Engels? Helaas is in deze brief, ik maak geen uw foto. Ik stuur mijn foto in de volgende brief. Het zal interessant zijn om meer te weten over u en uw leven. Ik hoop dat mijn brief niet zal blijven dovemansoren."
Ik heb nu een aantal vragen:
1. Op welke datingsite sta ik ingeschreven?
2. Waarom stuurt Oksana mij een mail vanaf het mailadres david_g_lawrence@ singnet.com.sg met als afzender Amalia Cooley?
3. Waarom krijg ik enkele minuten later een identieke mail van Oksana, maar dan vanaf het mailadres ivilin@udm.net met als afzender Cole Vasquez?
4. Als Oksana zo goed het Engels weet, waarom schrijft ze dan niet in die taal?
5. En hoe zit het eigenlijk met die blootstelling?
|
|
|
|
Wie is schuldig in Gaza?
Maatschappij/Internationaal | Verre oorden
|
05 Januari 2009 | 17:12:24
|
 Waar er twee vechten, hebben er twee schuld. Maar niet als het om Israël gaat, zo lijkt het. Want als Israël de Gazastrook in brand steekt en onder de voet loopt, dan heeft Hamas het gedaan. Dat vinden tenminste president Bush, bondskanselier Merkel en onze eigen premier Balkenende. Voor Israël hebben ze alleen een vrijblijvende oproep in petto om onschuldige burgers tijdens het platbombarderen te ontzien.
Zou die partijdigheid komen doordat Israël het enige Westerse land is in die enge Arabische regio? Of speelt er een overjarig schuldgevoel ten opzichte van de joden mee? Hoe dan ook, de mate waarin het Westen Israël de hand boven het hoofd houdt, verbaast me iedere keer weer.
Om misverstanden te voorkomen: ik ben bepaald geen fan van Hamas. En ook niet van al die raketten die vanuit Gaza lukraak richting Israël worden geschoten. Maar ik weet wel dat het bestand van het afgelopen halfjaar vooral door Israël is geschonden (twee keer zelfs, in november en december) en dat Hamas daarop heeft gereageerd. En ik weet ook dat Israël net zo min als Hamas het bestand wilde verlengen. Dat Hamas het bestand heeft 'opgezegd' is dus niet waar.
Geen conflict in de wereld krijgt zoveel aandacht als het conflict tussen de Israëliërs en de Palestijnen. Dat is terecht: zolang zij geen vrede sluiten, blijft de wereld in brand staan. Vooral moslims winden zich enorm op over het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan. Laten we hopen dat president Obama dat iets beter begrijpt dan zijn voorganger Bush. |
|
|
|
Obama en de CNN-cijferman
Politiek/Verkiezingen | Verre oorden
|
05 November 2008 | 05:15:22
|
 De held van vannacht is natuurlijk Barack Obama. Op het moment dat ik dit schrijf, heeft CNN hem juist uitgeroepen tot nieuwe president, dankzij de exitpolls in Californië. Wat een verademing, in vele opzichten. Mijn angst voor de Republikeinse trukendoos en voor latent racisme onder de kiezers bleek gelukkig onterecht.
Maar Obama is niet mijn enige held. Goede tweede is voor mij de man die op CNN de cijfertjes doet. Op een vernuftig touch-screensysteem zoomt hij in op elke staat en zelfs op individuele county's, waar hij laat zien hoe de stemverhouding verschilt van vier jaar geleden. Gedetailleerd en daarom erg interessant.
Wat een verschil met de Europese zenders. De NOS, de ARD, de ZDF en de VRT hebben een verkiezingsuitzending vol deskundigen, commentatoren en reporters. Vooral achtergronden en sfeer dus. Maar ik wil cijfers zien! Niet alleen de belangrijkste uitslagen, maar álle uitslagen. Ook als nog maar 1 procent van de stemmen is geteld. Zulke cijfers maken een verkiezingsnacht spannend, zelfs als de winnaar van tevoren al bijna vaststaat. De Amerikanen hebben dat uitstekend begrepen. CNN bedankt, ik heb ervan genoten! |
|
|
|
|
|
