 |
|
Strijd om een lelijk ding
Marktplaats/Huis en inrichting | Eigen huis en tuin
|
05 September 2009 | 17:42:25
|
 Het is een tv-meubeltje van niks. Ooit gekocht bij Ikea voor 12 euro. Hij heeft z'n diensten bewezen, maar stond de laatste tijd alleen maar in de weg op zolder. Dan is er nog maar één oplossing: Marktplaats. Ik overwoog 'm gratis weg te geven, maar de koopman won het van de dominee in mij en dus vroeg ik er heel brutaal 8 euro voor.
Dagenlang bleef het stil. Mijn advertentie zakte weg naar pagina 75 en verder. Ik verkocht in de tussentijd wel een fototoestel, een draadloze router en een televisie zonder afstandsbediening, maar het designloze tv-meubel dreigde een kwijnend bestaan te gaan leiden in de krochten van Marktplaats.nl.
Totdat ik gisteren een berichtje kreeg van ene Patrick. Hij bood zomaar 8 euro voor het lelijke ding. De vraagprijs! In Huize Bonebakker ging de vlag uit: het onverkoopbaar geachte voorwerp had een koper gevonden. De deal was snel beklonken en vanavond komt Patrick het tv-meubel halen. Helaas vergat ik op Marktplaats melding te doen van deze aanstaande transactie.
Zo kon het gebeuren dat vanochtend ook ene Lucas zich meldde. Ik kreeg een sms- en e-mailbombardement waarin hij 15 euro bood en mij sommeerde voor 12.00 uur te reageren: "Anders zie ik mij genoodzaakt een ander meubel te kopen." Met mijn mededeling dat ik al een koper had gevonden, ging Lucas niet akkoord. Hij meende dat ik volgens de reglementen van Marktplaats in zee moet gaan met de hoogste bieder, hij had als bewijs een screenshot van zijn bod gemaakt en verhoogde dat bod terloops nog naar 20 euro.
Allemaal vergeefs. Ik legde uit dat ik het correcter vind om mijn toezegging aan de koper na te komen en Lucas droop teleurgesteld af. Ja, Patrick mag zich in zijn handen wrijven: uiteindelijk ben ik toch meer een dominee dan een koopman. |
|
|
|
Liefde onder hoge druk
Relaties/Ware-liefde | Eigen huis en tuin
|
14 Maart 2009 | 02:44:24
|
 Een terras met witte tegels is mooi, maar heeft een groot nadeel: na verloop van tijd zijn de tegels niet zo wit meer. Zand, mos en ander grauw onheil verspreidt zich nauwelijks merkbaar maar ongenadig over de witte ondergrond. Daartegen bestaat maar één remedie: water. Liefst onder hoge druk.
Toen we gisteren bij de Gamma de 'blijvend scherp geprijsde' Kärcher Winner 1000 tegen het lijf liepen, was de beslissing snel genomen. Kopen dat ding!
Meteen ging ik met mijn hogedrukvriend aan de slag. Gadegeslagen door mijn geliefde Faatje, die ik gisteren exact vijf jaar kende. En ik kan je vertellen: dat was een bijzonder inspirerende setting. |
|
|
|
Feng shui voor elke kwaal
Wonen/Interieur | Eigen huis en tuin
|
25 Januari 2009 | 22:38:05
|
 Omdat ik dol ben op alles wat zweeft, heb ik me eens verdiept in feng shui. Het is indrukwekkend wat je met deze 'acupunctuur in de ruimte' kunt bereiken. Op papier dan. Slapeloosheid, ziektes, geldnood... je kunt het allemaal verhelpen met behulp van de energie (Chi) in je huis. Hierbij wat tips uit het Feng Shui Handboek van Günther Sator.
Allereerst de plaats van de meubels. In de woonkamer moet de bank met de rug tegen een muur staan. In de slaapkamer zet je het bed zo ver mogelijk van de deur en het raam. En in de werkkamer mag je bureau (altijd opgeruimd!) niet pal voor het raam staan. Allemaal goed voor de Chi en dus voor je welbevinden.
Lastiger wordt het met de trap, want die moet "voldoende open zijn om de lichte energiestroom te ondersteunen. Een wenteltrap moet energetisch gestabiliseerd worden." Of wat dacht je van de open haard? "Houtkachels en haarden moeten geregeld gebruikt worden. Anders zou er een voortdurende 'energietrek' van Chi door de schoorsteen naar buiten ontstaan. Dit kan verholpen worden door twee zware stabiliserende voorwerpen links en rechts voor de open haard te plaatsen."
 De eettafel moet een normale vorm hebben. "Asymmetrische of onvolledige tafelvormen werken verstorend en leiden altijd weer tot ruzie." En ook in de keuken luistert het nauw: "Fornuis en gootsteen moeten niet onmiddellijk naast elkaar staan. Anders zou het water de energie van het fornuis teniet doen, wat tot geldproblemen of kwaaltjes kan leiden. Breng doelgericht een stuk hout tussen de 'kemphanen' aan, door bijvoorbeeld een pollepel aan de wand te monteren."
Let op bij de wc: doe altijd de klep dicht. Want: "De natte ruimte vertegenwoordigt één van de meest problematische zones van uw woning. De trilling van het onzuivere water kan in resonantie met die van de bewoners tot gezondheids- of financiële problemen leiden. Wanneer badkamer en wc zich meteen bij de ingang van de woning bevinden, zal de daar binnentredende Chi meteen weer door een afwateringskanaal naar buiten worden gestuurd."
Als je je huis helemaal feng shui wilt maken, ben je wel even bezig. Het handboek staat namelijk vol met woorden als 'moeten', 'let erop' en 'beslist niet'. Gelukkig is er één passage die al die dwang onderuit haalt: "Durf gewoon ja te zeggen tegen uw eigen creativiteit en inspiratie. Alleen uw eigen gevoelens tellen, niet wat anderen goedkeuren." Kortom: vergeet feng shui en doe lekker wat je wilt. |
|
|
|
Riant wonen in de schaduw
Wonen/Huis-te-koop | Eigen huis en tuin
|
27 December 2008 | 21:01:13
|
 Goed nieuws voor liefhebbers van schimmels, vleermuizen en mos. Wie graag in de schaduw leeft, kan binnenkort magnifiek wonen aan de Heemstedelaan in Utrecht. Daar verrijzen tien stadswoningen waar geen straaltje zonlicht binnenkomt. Ideaal voor mensen die lijden aan erytropoëtische protoporfyrie.
De projectontwikkelaar kiest een andere benadering. Hij noemt de huizen 'modern eigenwijs' en jubelt over 'riante raampartijen voor voldoende natuurlijk licht'. Natuurlijk worden ook de grote balkons op het zuiden vermeld, want die spreken tot de verbeelding van iedere zonaanbidder.
Nou, vergeet het maar. De woningen staan pal achter een flatgebouw van acht verdiepingen hoog. Vanaf de zuidelijke balkons kijk je tegen een dertig meter hoge muur aan. Misschien kun je er op 21 juni een uurtje van de zon genieten, maar de rest van het jaar leid je er een deprimerend mollenbestaan.
Ik denk dat de kopers dat wel wisten toen ze de koopakte ondertekenden. Ga maar na: 150 vierkante meter woonoppervlak voor maar 282.000 euro. In Utrecht! Dat is duidelijk een deal die het daglicht niet kan verdragen. |
|
|
|
Pittige Poolse komt eraan
Gezondheid/Hygiene | Eigen huis en tuin
|
30 Oktober 2008 | 22:55:56
|
 Ik vind: iedereen moet doen waar hij of zij goed in is. Ik ben zelf bijvoorbeeld heel goed in schrijven, Faatje kan perfecte trainingen geven. Daar verdienen we dus ons geld mee. In schoonmaken zijn we minder goed. Of liever gezegd: we doen het niet graag. Nog preciezer: we doen alleen het allerhoogstnodige. Qua hygiëne in huis hollen we dus altijd achter de feiten aan.
Een jaar lang konden we het poetswerk uitbesteden aan mijn schoonzusje. Ze werkte hard en we konden haar blind vertrouwen, ideaal. Maar hoe goed ze het ook deed, ze bleek nog meer talent te hebben voor een universitaire studie. En zo kwam de poetsfunctie in ons huis dus weer vacant. Zoals ik al zei: iedereen moet doen waar hij of zij goed in is.
Via internet zochten we een plaatsvervanger. Eerst kwam er een Surinaamse met een gouden tand. Ze was nauwelijks te verstaan en werkte langzaam... héél langzaam. Toen kregen we een Chinees. Een schat van een jongen, vond ik, maar ook moeilijk te verstaan. En eveneens niet de snelste. Onze conclusie: met de immigranten van Marktplaats.nl win je de oorlog niet. Althans niet de oorlog tegen de vervuiling.
Morgen komt onze redding: een Poolse schoonmaakster die ons is aangeraden door vrienden. Vanmiddag stond ze al op de stoep om het adres te checken. Kijk, dat noem ik initiatief. En minstens net zo belangrijk: ik kan haar verstaan, want ze spreekt Duits. Volgens mij gaat deze pittige Poolse onze verwachtingen overtreffen. Voorbeeld? Als ik 'Tschüß' zeg, zegt zij 'Doei!'. |
|
|
|
Een lastig parket
Wonen/Interieur | Eigen huis en tuin
|
27 Oktober 2008 | 08:52:56
|
 Ik hou niet zo van grote operaties. Gebeurtenissen die veel gedoe met zich meebrengen. Dingen waarbij je "even moet doorbijten, maar uiteindelijk ben je er blij mee". Daarom heb ik nog steeds mijn ogen niet laten laseren, duurde het oneindig voordat de lusthof in de verkoop kwam en hebben we jaren geleefd op een afgetrapte plankenvloer.
Faatje is een stuk daadkrachtiger. Als ik haar niet tegenhoud, begint zij elke maand een nieuw Groot Project. Toen ze me afgelopen zomer eindelijk zover had gekregen dat ik bereid was nieuw parket te laten leggen, wilde ze op de laatste dag voor onze vakantie nog snel een vloer uitzoeken, bestellen en aanbetalen. Het scheelde weinig of we hadden bij Bruynzeel een prachtige, peperdure afzeliavloer besteld.
Toen trapte ik op de rem. Dit ging me te snel. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Dat soort credo's. En dus sloegen we na de vakantie rustig aan het oriënteren, vergelijken en afwegen. Welke houtsoort? Misschien toch laminaat? Een lastig parket. Uiteindelijk kozen we bij een concurrent van Bruynzeel voor veel minder geld een eikenvloer. Kleurt bij nader inzien toch beter bij ons interieur.
Vandaag gaat het gebeuren. Het hele weekend zijn we bezig geweest met het leegruimen van de woonkamer en het slopen van een deel van de vloer. Alle meubels staan in de Marokkaanse kamer, het kleine grut zit in 25 verhuisdozen in het washok (dat dat past! ja, dat verraste mij ook). Nu wacht ik op de parket-leggers, die al een uur te laat zijn. Ze zien er vast tegenop, zo'n grote operatie. |
|
|
|
Geen tijd voor onthaasten
Natuur/Bos | Eigen huis en tuin
|
24 Oktober 2008 | 20:54:43
|
 "Je gaat het toch niet verkopen? Dat zou zonde zijn! Kijk nou eens om je heen... zo'n mooie en rustige plek, uniek toch?" De buurman van de lusthof had gelijk, ik werd er zelfs sentimenteel van. Maar nu, ruim een half jaar later, ben ik onverbiddelijk: mijn vakantiehuisje staat te koop.
Met pijn in het hart, dat wel. Na vijf jaar ben ik best verknocht geraakt aan dat romantische huisje bij de Gorsselse Heide, een natuurgebied dat vier seizoenen per jaar mooi is. Een betere plek om te onthaasten is er niet. Het punt is alleen dat ik er veel te weinig kom (joh, ik heb helemaal geen tijd om te onthaasten!), terwijl de kosten doorlopen.
Nu is het een kwestie van wachten tot zich een koper meldt. Een liefhebber moet het zijn. Iemand die geen overdreven luxe zoekt en die zichzelf in het bos kan vermaken. Een natuurgenieter die niet bang is voor ongenode gasten of een overkill aan eikels. En bovenal: een stoere bink (m/v) die zich niets aantrekt van een kredietcrisis en een naderende recessie.
Dat kan wel even duren, vrees ik. Dat geeft me de kans om rustig afscheid te nemen van de lusthof. Om nog eens te genieten van het afwisselende landschap, van de eieren langs de weg en van de schoonheid van Zutphen en Deventer. De omgeving van de lusthof is in die vijf jaar toch een beetje van mij geworden. Jee, zou ik bijna opnieuw sentimenteel worden!
|
|
|
|
Agressieve pompoenen
Tuin | Eigen huis en tuin
|
19 Oktober 2008 | 00:06:31
|
 Als je iets wilt meemaken in je tuin, moet je pompoenen gaan kweken. Steek wat zaadjes in de grond en binnen een paar weken hebben de pompoenplanten je hele tuin overgenomen. Als monsters spreiden ze hun verstikkende tentakels uit over alles wat ze maar kunnen vastgrijpen. Een spektakel, mag ik wel zeggen.
Onze zaadjes kwamen uit Zeeland, van een pompoen die ik had gekocht bij een boer aan de Mariekerkseweg in Grijpskerke. "Leuk, zelf pompoenen kweken", dachten Faatje en ik in onze onschuld. Maar voordat we het wisten, hadden meterslange stengels zich met grijpgrage vingertjes vastgeklampt aan schuttingen, heggen en bomen. Ik worstel en kom boven, zeggen ze in Zeeland. Of zouden pompoenen uit Brabant en Overijssel ook zo agressief zijn?
Op verschillende plekken besloten de woekerende stengels hun vruchtbaarheid te bewijzen. Niet alleen op de grond, maar ook een meter hoog (zie pijl). Het babypompoentje dat daar ontsproot, bleek zelfs behoorlijk ambitieus: Faatje moest de groeiende gigant al snel met een plantenrek ondersteunen om te voorkomen dat hij onze heg omver zou trekken. De gepijnigde heg slaakte een zucht van verlichting.
Vandaag hebben we de Zeeuwse reus geoogst. Zes komma vier kilo, zei de grotemensenweegschaal. Samen met zijn kleinere broertjes (2,6 en 2,0 kilo) hebben we nu een indrukwekkend pompoenenarsenaal in huis. Handig voor halloween, maar daar doen we niet aan. Faatje en ik zijn meer van de pompoensoep. Wekenlang, naar het zich laat aanzien. |
|
|
|
Wat is zonnewijsheid?
Tuin | Eigen huis en tuin
|
15 September 2008 | 13:14:28
|
 Toen ik nog padvinder was, heb ik wel eens met een kompas proberen uit te rekenen hoe laat het was. Je tekent een cirkel op de grond, zet een stok in het midden, het noorden noem je 12 uur (want daar valt de schaduw als de zon in het zuiden staat) en vervolgens verdeel je de cirkel in 24 stukjes.
Ik was slim genoeg om de zomertijd in mijn berekening te verwerken, maar dan nog zat ik er een half uur naast. Later leerde ik hoe dat kwam: in Nederland staat de zon niet om 12 uur in het zuiden, zoals de schoolboeken je wijsmaken, maar rond half één. De tijdzone waarin wij leven, is namelijk gebaseerd op de situatie in Berlijn.
De zonnewijzer die ik Faatje voor haar verjaardag heb gegeven, is gelukkig beter geïnformeerd dan de gemiddelde padvinder. Als de zon op z'n hoogst staat, valt de schaduw precies op het schroefje. Zomertijd kent 'ie niet; daarvoor moet je het hele apparaat gewoon een stukje om z'n as draaien. Tegen de klok in, natuurlijk. Tot zover allemaal geen punt.
Het probleem is waar wij als stadsbewoners de zonnewijzer moeten neerzetten. Onze voor- en achtertuin zijn eigenlijk te klein en hebben niet de hele dag zon. Bovendien ben ik te lui om het gras wekelijks te maaien, wat natuurlijk wel zou moeten als waardige ondergrond voor zo'n luxueuze accessoire. Misschien kunnen we de zonnewijzer op de rand van ons balkon zetten. Dat is weer eens iets anders dan een schotelantenne. |
|
|
|
|
|
