 |
|
Het zinloze uur
Klaag | Het werkzame leven
|
25 Oktober 2009 | 02:01:27
|
 Het is zover: het zinloze uur is aangebroken. Het uur dat we straks gewoon overdoen omdat de zomertijd dan afloopt. Voor de meeste mensen is dat goed nieuws, want die kunnen een uur extra slapen. Maar er zijn ook stumperds zoals ik die moeten werken. Voor mij geen uur extra slaap, maar juist een uur langer werken. Zielig, vind ik zelf.
Ik heb nog geen idee hoe ik met dit uur moet omgaan. Het is nu 2.01 uur, maar over een uur is het precies zo laat. Alsof je een wandeling maakt op een rolband: na een uur heb je veel energie verbruikt, maar sta je nog steeds op dezelfde plek. Aan de andere kant: alle berichten die ik in dit uur schrijf, bestaan aan het eind van mijn nachtdienst nog wel. Het uur mag dan zinloos zijn, maar het werk dat ik verricht zeker niet. Een schrale troost.
Ik kan er ook voor kiezen om dit uur te gaan slapen, net als de rest van Nederland. Als ik dan om 2.00 uur (wintertijd) wakker word, is de situatie hier op de redactie nog precies zoals nu. Dat voelt wel logisch, maar het mag natuurlijk niet. Stel dat er ineens breaking news komt in het zinloze uur; het zou zomaar kunnen.
Laat ik dus maar wakker blijven en gewoon mijn werk doen. Als de ledigheid me te veel wordt, kan ik me altijd verheugen op het klokkenspektakel dat hier straks te zien is. Op de redactie worden alle klokken namelijk automatisch aangestuurd, zodat ze altijd op de seconde nauwkeurig lopen. Eens zien hoe zij het aflopen van de zomertijd beleven... |
|
|
|
Laat de baas de baas zijn
Werk/Collega | Het werkzame leven
|
21 Oktober 2009 | 14:57:01
|
 Bijna niemand noemt zichzelf nog 'baas'. In ons polderlandschap doen we graag alsof we gelijkwaardig zijn aan onze ondergeschikten, vooral in hoogopgeleide kringen. Een baas noemt zichzelf daarom liever manager of leidinggevende, uit angst autoritair over te komen. Omgekeerd ligt dat anders, want ik ken genoeg onderknuppels die het nog gewoon over hun 'baas' hebben... mits hij of zij niet meeluistert, natuurlijk.
Ik snap dat taboe niet zo goed. In elke werksituatie is het belangrijk dat iemand de baas is. Het is mooi om naar consensus te streven, maar soms moet iemand in z'n eentje de knoop doorhakken. Meestal is dat degene die ook op de resultaten van z'n team wordt afgerekend. Laten we dat dan gewoon erkennen: de baas is de baas en kan dus ook maar beter zo genoemd worden.
Gelukkig is de journalistiek een a-typische bedrijfstak. Er werken alleen maar hoogopgeleiden, maar de eindredacteuren kunnen zichzelf onbekommerd de baas noemen. Niet zo lang geleden heb ik een discussie met een senior collega in mijn voordeel beslecht met de woorden: "Ik ben de baas, dus we doen het op mijn manier." Effectief en tot beider tevredenheid.
Misschien scheelt het dat op mijn werk de rollen vaak wisselen. De ene dag ben ik de baas en moet mijn collega gehoorzamen; de volgende dag is het precies andersom. Het gemak waarmee ik mezelf baas noem, onderstreept dus eigenlijk de principiële gelijkwaardigheid van mij en m'n collega's. |
|
|
|
1980 is nog helemaal hip
/Informatief | Het werkzame leven
|
09 Juli 2009 | 22:59:03
|
 Met technologie uit 1980 kun je tegenwoordig nergens meer aankomen. Of toch wel? Teletekst werkt nog altijd hetzelfde als 29 jaar geleden en de gebruikers zijn nog steeds dik tevreden. Uit recent onderzoek blijkt dat bijna iedereen teletekst wel eens gebruikt. En geloof het of niet: vooral jongeren tussen de 13 en 19 jaar!
De impact van teletekst is enorm, merk ik dagelijks op mijn werk. Op de radio kunnen we urenlang onjuiste informatie uitzenden (doen we overigens liever niet) zonder dat er een haan naar kraait. Maar bij het geringste foutje op teletekst staat de telefoon meteen roodgloeiend en stroomt de mailbox vol.
De klachten zijn trouwens niet altijd inhoudelijk. Vaak gaan ze over verkeerde verwijzingen op de indexpagina's. Dan klopt een paginanummer niet, of het bericht bestaat helemaal niet meer. Kijkers kunnen soms maar moeilijk geloven dat die fouten ontstaan doordat we de indexen geheel handmatig moeten invoeren. Tja, dat krijg je met technologie uit 1980...
Toch is die jarenlange traditie tegelijkertijd de kracht van teletekst. Neem bijvoorbeeld het nieuws op de iPhone. Moderner kun je het bijna niet hebben. Gebruikers kunnen kiezen tussen nieuws in een eigentijds design en nieuws in de achterhaalde, hoekige teletekst-vormgeving. Inhoudelijk is er geen enkel verschil en toch kiezen die hippe iPhone-yuppen massaal voor de retro-versie. Dat voelt lekker vertrouwd. En dus zal 'good old' teletekst nog jáááren hetzelfde blijven. |
|
|
|
Een genuanceerd mailtje
/Nederland 1 | Het werkzame leven
|
23 Juni 2009 | 18:17:29
|
 Stel dat je je ergert aan een onderwerp in het tv-journaal, omdat het nieuws volgens jou te stellig wordt gebracht. Stuur dan vooral een mailtje aan de redactie. Liefst in hoofdletters (dat valt lekker op) en met de volgende inhoud:
Vanmiddag 1200 begon het journaal met de MEDEDELING DAT WE EXTRA GELD MOETEN BETALEN voor internet
DAT IS WAT U TEGEN NEDERLAND VERTELD
En daarna zegt u DAT HET SLECHTS EEN VOORSTEL IS !!
WEET JE GODVERDOMME WEL WAT EERLIJKE NIEUWS GEVING IS ?????
ALS JE HET LANDELIJKE NIEUWS MET EEN KLOTE SUGGESTIE BEGINT EN DOET ALS OF HET AL BESLIST IS DAN BEN JE EEN BEVOOROORDEELDE KLOOTZAK
JE MOET BERICHTEN DOOR GEVEN EN NIET ZELF VERZINNEN !!
EELCO BRINKMAN IS NIET VOOR NIETS GEDUMPT DOOR DE NEDERLANDSE KIEZERS
DUS DOE GODVERDOMME NIET ZO
EXTREEM CHRISTELIJK
EN VERTEL EERLIJK DAT HET EEN VAGE SUGGESTIE IS !!
NU ZIJN JULLIE NIETS DAN EEN STELLETJE NSB HOEREN DIE HUN EIGEN VEHAALTJE BELANGRIJKER VINDEN DAT DE GVD WAARHEID
HET IS NIET BESLIST
MAAR BESPROKEN DAT NEDERLAND EXTRA INTERNET MOET BETALEBN
ALS JULIE WETEN DAT HET WEL AL BESLIST IS MOET JE DAT ZEGGEN
LEUGENS HOREN NIET IN HET JOURNAAL
DUS LEVER JE PERS KAART MAAR IN
DAN BEN JE WEER EERLIJK !!!!!!
Zo, dat lucht op. Maar antwoord krijg je niet. |
|
|
|
Die verdraaide kholonel
Raadsel | Het werkzame leven
|
11 Juni 2009 | 11:02:09
|
 Kolonel Kadhafi is een intrigerende man. Niet alleen vanwege zijn onnavolgbare karakter en zijn dito uitstraling, maar ook vanwege zijn naam. Nu de Libische leider op bezoek is geweest bij Berlusconi (narcisten onder elkaar) dient de kwestie zich opnieuw aan: hoe schrijven wij zijn naam?
We kunnen beginnen met een K, een G, een Q, een Kh en een Gh (vijf opties). Halverwege kunnen we enkel-d, dubbel-d of dh kiezen (drie opties). En in de staart hebben we de keuze uit een enkele f en een dubbele f (twee opties). Dat geeft 5 x 3 x 2 is DERTIG verschillende schrijfwijzen! Tijd om een hulplijn te gebruiken. Ik kies Google.nl.
Maar helaas, Google geeft geen uitsluitsel. Althans niet overtuigend. Maar liefst acht van de dertig schrijfwijzen leveren meer dan 100.000 treffers op. Daar gaan we: Gaddafi (710.000), Kadhafi (520.000), Kadafi (301.000), Khadafi (298.000), Qaddafi (236.000), Kaddafi (202.000), Gadafi (160.000) en Gadhafi (145.000). Verder doen Qadhafi (90.900) en Gadaffi (86.700) ook leuk mee.
Ik houd het voorlopig maar op Kadhafi. Niet omdat ik die het mooist vind of omdat ik daar een wetenschappelijke onderbouwing voor heb, maar omdat mijn werkgever daar ooit voor heeft gekozen. Ongetwijfeld met bijzonder goede redenen, al weet ik niet welke. Laten we maar hopen dat die verdraaide kholonel met zijn prachtige bedoeïenentent snel weer uit het nieuws verdwijnt. |
|
|
|
Groot nieuws uit Volendam
Showbizz/Artiesten | Het werkzame leven
|
19 Mei 2009 | 16:03:42
|
 Er verdwijnen nog meer banen bij ABN Amro, acht gevangenissen moeten dicht en Fortuna Sittard raakt z'n licentie kwijt. Erg belangrijk allemaal. Maar het nieuws van de dag komt natuurlijk uit Volendam: Jan en Yolanthe zijn uit elkaar. Het sprookje is uit.
Toevallig was ik vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer aan het werk. In de serieuze journalistiek dus. Mijn eerste ingeving was dan ook om de Volendamse breuk links te laten liggen. Met privé-perikelen in showbizzland houden wij ons immers niet bezig. Nee zeg! Voor het lief en leed van Bekend Nederland kijk je maar naar RTL Boulevard.
In theorie dan. In de praktijk raakten we er op de redactie niet over uitgepraat. "Ja, Yolanthe ging vreemd", had de één gehoord. "Goed dat ze weggaat uit dat benauwde Volendam", vond de ander. "Ik wil haar wel troosten", zei een derde. Anderen bekommerden zich meer over het leed in Volendam zelf: "Zonde van die tattoo die Jan juist had laten zetten."
En zo belandden de twee droom-exen dan toch in onze diverse nieuwsrubrieken. Keurig gecheckt bij Jans management en voorzien van deskundig commentaar van iemand van de lokale omroep in Volendam. Als we een showbizznieuwtje zelf zo interessant vinden, kunnen we toch moeilijk besluiten dat ons gerespecteerde publiek alleen het serieuze nieuws wil horen? |
|
|
|
Taalkundig correct zoutje
Taal/Citaat | Het werkzame leven
|
21 Februari 2009 | 06:06:24
|
 "Hé, dat is fout", zullen veel mensen denken als ze de nieuwe bushokjescampagne van Sultana Bites zien. Je schrijft immers geen dt als 'je' achter het werkwoord staat, zo hebben ze geleerd.
Voor publieke schrijvers zoals ik zijn dit lastige kwesties. Ik wil natuurlijk correct schrijven, maar ik wil ook dat de lezer dat zo ervaart. Voorbeeld: volgens het Witte Boekje moet ik 'dalai lama' met kleine letters schrijven, net als paus en ayatollah. Maar veel mensen beschouwen de titel van de Tibetaanse leider als zijn naam en verwachten daarom hoofdletters. Ik kom hen graag tegemoet.
Ander voorbeeld. In een tekst op mijn werk kwamen kort na elkaar de volgende twee zinnen voor: 'Jongeren zijn als eersten de klos' en 'De mensen die als laatste binnenkomen, moeten als eerste vertrekken'. Qua n-gebruik is dit juist (op verzoek leg ik dat uit), maar het oogt nogal inconsequent. Daarom heb ik ervoor gekozen om in de tweede zin de woorden 'laatste' en 'eerste' ook maar van een n te voorzien. Leek me beter voor de gemoedsrust van de lezers.
Toch ben ik blij dat de reclamemakers van Sultana niet zijn gebogen voor de onwetendheid van hun publiek. Met onduidelijke taalregels over hoofdletters en n'en mag je best een beetje sjoemelen omwille van de lieve vrede. In die gevallen geldt: 'Een foutje? Niets weerhoudt je'. Maar bij dt-kwesties - het boegbeeld van de Nederlandse taal - kun je niet puriteins genoeg zijn! |
|
|
|
Kijken naar lijken
Maatschappij/Normen-en-waarden | Het werkzame leven
|
12 Februari 2009 | 16:10:14
|
Update 15/2: Hier stond een foto van Jeroen Akkermans, die zijn dode collega Stan Storimans in een auto probeert te hijsen. Geen aangename foto, maar ik had 'm er bewust bij geplaatst, met de nodige discussie tot gevolg. Na drie dagen vond ik het wel genoeg en heb ik de foto verwijderd. Hier kun je 'm nog zien.
Het is maar goed dat ik geen verslaggever ben. Mijn ellebogen zijn daarvoor niet scherp genoeg, denk ik. Op belangrijke momenten zou ik steeds achteraan staan en dus met lege handen thuiskomen. En aan gevaarlijke klussen durf ik niet eens te beginnen. Nee, ik blijf liever laf achter mijn bureau zitten.
Van sommige verslaggevers zou je wensen dat zij ook wat minder brutaal waren. Of misschien moet ik zeggen: wat gewetensvoller. Neem bijvoorbeeld de journalisten die doodleuk doorgingen met filmen en flitsen toen RTL-cameraman Stan Storimans in Georgië was omgekomen. Zijn collega Jeroen Akkermans kreeg geen enkele hulp toen hij het lichaam van Storimans wilde meenemen in de auto.
"Ik vraag of ze me willen helpen tillen", schrijft Akkermans in zijn boek. "Ik krijg Stan niet in mijn eentje van de grond. Mijn woedende stem maakt geen indruk, de noodzaak om met zijn allen snel weg te komen dringt niet tot mijn collega's door. Ze geven geen krimp en verschuilen zich achter hun toestel."
Tja, wie mooie beelden wil hebben, moet kennelijk over lijken gaan. Het is goed dat een vakgenoot dit schandalige principe eens ter discussie stelt, maar ik vrees dat de trend niet valt te keren. Een reden te meer om veilig achter mijn bureau te blijven zitten. Want blogjes schrijven, dat durf ik wel. Liefst met een pakkend plaatje erbij. |
|
|
|
Waarlijk weg met die eed
Religie/Christendom | Het werkzame leven
|
07 Januari 2009 | 10:56:58
|
 "Zo waarlijk helpe mij Allah almachtig." Dat mag dus niet, althans niet bij de politie. SGP blij, PVV blij, veel moslims waarschijnlijk niet (al hoorde ik een vakbondsman zeggen dat zijn islamitische collega's het geen punt vonden). De strekking is duidelijk: als er in Nederland gezworen wordt, dan doen we dat bij onze eigen christelijke God.
Dat moet maar eens afgelopen zijn. Dat hele gezweer, bedoel ik. Als een politieman, militair of ambtenaar moet beloven dat hij integer zal zijn, dan wil ik dat hij daar zélf de verantwoordelijkheid voor neemt. Als hij daarbij hoopt of vertrouwt op de hulp van God, Allah of de knappe buurvrouw, dan mag dat... maar graag in stilte.
Dat is niet alleen een principiële opvatting (scheiding tussen kerk en staat) maar ook een pragmatisch standpunt. Ik heb ooit een beëdigingsceremonie meegemaakt en daar kwam één zenuwachtige kandidaat niet uit haar woorden. In één van haar pogingen zei ze: "Zo waarlijk helpe God mij almachtig". Na lang trekken en duwen kwam de goede formule eruit, maar het was waarlijk een potsierlijke vertoning.
Kortom, weg met die ingewikkelde en achterhaalde eed. Geloof is een privékwestie en past daarom niet bij de officiële aanstelling van overheidsdienaren. Zonder eed zullen de politie, het leger en de ambtenarij heus niet vervallen tot een duivelse bende. Dat verklaar en beloof ik. |
|
|
|
|
|
