 |
|
Wat voor morf ben jij?
Sport/Fitness | Lichaam en geest
|
24 Juli 2009 | 20:50:13
|
 Mijn lichaam lijkt wel wat op het lichaam van de man hiernaast. Oké, mijn huid is lichter en ik ben minder kaal, maar verder is de overeenkomst opmerkelijk. Je raadt het al: ik doel vooral op de karakteristieke bouw van het lichaam.
Ik heb me namelijk laten uitleggen dat ik een mesomorf ben. Dat betekent dat mijn lichaam zich goed leent om spierbundels te ontwikkelen. Met een ongezond eetpatroon en weinig beweging krijgt de mesomorf een buikje, maar op de sportschool traint hij dat er zo weer vanaf. Eigenlijk is het een ideaal lichaamstype: je kunt er alle kanten mee uit.
Endo- en ectomorfen zijn minder gelukkig. Endomorfen hebben van nature meer rondingen. Hun spieren zijn niet bijzonder ontwikkeld en de stofwisseling is traag. De endo's voeren een eeuwige strijd tegen de kilo's. Doen ze dat niet, dan worden ze dikker en dikker. Ectomorfen daarentegen zijn van nature dun. Ze kunnen eten wat ze willen, maar ze komen niet aan. En ze kunnen trainen wat ze willen, maar ze worden nooit een Schwarzenegger.
Niet dat ik die spierballenstatus al heb bereikt. Integendeel: ik heb een zwemband om mijn middel en met armpje drukken verlies ik van mijn ectomorfische (maar fanatiek trainende) zwager. Maar als mesosmurf kan ik in no-time een bodybuilder worden, als ik dat zou willen. Dus pas maar op! |
|
|
|
Doe mij maar nul sterren
Bizar | Lichaam en geest
|
19 Juni 2009 | 16:10:24
|
 Ik zou me nooit laten tatoeëren door iemand die eruit ziet als een extremistische inboorling. Ik zou veel te bang zijn dat zo'n idioot m'n hele gezicht volkladdert. Kimberley Vlaeminck uit Kortrijk had daarentegen wel vertrouwen in deze vakman en vroeg om drie stipjes. Ze kreeg 56 sterretjes verspreid over haar halve gezicht en gaat sindsdien door het leven als 'het sterrenmeisje'. En naar verluidt met zelfmoordneigingen.
Ik vind het een bijzonder interessante zaak. Hoe kan zoiets gebeuren? Kimberley zei dat ze in slaap was gevallen, maar de extremistische inboorling wierp tegen dat dat tijdens een gezichtstatoeage onmogelijk is. Dat laatste zal in zijn geval zeker kloppen, want die gek ging met z'n naald maar liefst twee centimeter diep, in plaats van de gebruikelijke drie millimeter. Probeer dat maar eens weg te laseren.
Intussen groeien de speculaties dat het hele verhaal niet waar is. De Belgische radiozender MNM besteedt er namelijk wel erg veel aandacht aan. En die zender heeft een ster in z'n logo. Bovendien had het reclamebureau van MNM binnen een dag een gadget op z'n site staan waarmee je je eigen foto kunt 'kimberlizen'. Ja, dat is verdacht.
De eigenaar van MNM, de publieke omroep VRT, ontkent in alle toonaarden dat het sterrenmeisje een hoax is. Ik weet niet wat ik moet geloven. Eén ding weet ik wel zeker: ik vermijd niet alleen de tattooshop van Rouslan Toumaniantz, ik neem überhaupt geen tatoeage. Kan ik er ook nooit spijt van krijgen. |
|
|
|
Elke man een jonge blom
Relaties/Vreemdgaan | Lichaam en geest
|
22 Mei 2009 | 17:33:24
|
 Op mijn 28-ste, tijdens mijn wilde jaren, had ik een scharrel van 19. Erg serieus was het niet (althans niet voor mij), dus ik wilde het geen relatie noemen. Maar stiekem leek het er wel een beetje op. Toen ik op een dag met haar vader in gesprek raakte over haar soms wat puberale gedrag, ging er een belletje rinkelen: misschien kon ik beter een vriendinnetje zoeken met een afgeronde opvoeding.
Ik was destijds een engerd, weet ik nu. Ik overtrad namelijk de 'creepy rule', die bepaalt hoe groot het leeftijdsverschil binnen een relatie mag zijn. Deze week hoorde ik er voor het eerst van. De regel luidt: je jongere vriendin moet minimaal zeven jaar ouder zijn dan de helft van je eigen leeftijd. Mijn scharrel van toen had dus minstens 21 moeten zijn.
Kijk, als de 72-jarige Silvio Berlusconi een 18-jarige blondine aan de haak slaat, hoef je niets na te rekenen. Maar bij twijfelgevallen is de 'creepy rule' heel handig. Neem bijvoorbeeld Rod Stewart (64), die getrouwd is met de 38-jarige Penny. Even hoofdrekenen en je weet: de oude rocker is een creep. Nog wel tenminste, want over twee jaar is Penny (40) oud genoeg voor Rod (66).
Dat is het mooie van de 'creepy rule': vroeg of laat komt bijna iedere jonge blom binnen je bereik! Dat biedt perspectieven voor mannen zoals ik, die hun midlife crisis nog voor de boeg hebben. Elke twee jaar dat ik ouder word, stijgt de ondergrens voor mijn nieuwe vriendin maar één jaartje. Dus nu is Yolanthe (24) nog te jong voor mij (38), maar over vier jaar zijn we een uitstekende match. Ik ga vast sparen voor een leuke cabrio. |
|
|
|
Negen maanden meezwanger
Kinderen/Baby | Lichaam en geest
|
26 Maart 2009 | 19:47:05
|
 Ineens ben ik de vader van een prachtige dochter, Jasmijn. Voor sommigen zal dat een verrassing zijn, want ik heb er bewust niet over geblogd. Sommige dingen moet je privé houden, vind ik. Ondertussen ben ik wel negen maanden meezwanger geweest. Dat klinkt romantisch, maar het was een aanslag op mijn lichaam en geest.
In de eerste maanden van de meezwangerschap had ik nogal last van m'n rug. Later speelde opborrelend maagzuur mij parten (lang leve de Rennies!). Door de meezwangerhormonen was ik bovendien gevoeliger dan normaal: er hoefde voor mijn neus maar een willekeurige schoolklas vol 5-jarigen de weg over te steken en ik had al een brok in mijn keel van ontroering.
Bijzonder was de bekende nesteldrang. Niet in de laatste weken voor de geboorte, zoals je zou verwachten, maar vlak daarna. In een paar dagen tijd vond ik het nodig een box te kopen (en er wieltjes onder te schroeven, die er een dag later weer onder vandaan gingen), een ruimtebesparend audiomeubel in elkaar te zetten en een eveneens ruimtebesparende flatscreen-tv te kopen. Alles om ons huis op orde te brengen voor die lieve, kleine Jasmijn.
Die daadkracht smaakt naar meer. En dus worden bemoeizuchtige instanties die vóór 11 uur 's ochtends bij ons op de stoep staan onverbiddelijk weggestuurd, krijgt de kraamhulp te horen dat we sommige adviezen gaan negeren en wordt bezoek slechts mondjesmaat toegelaten. Het is duidelijk: het onschuldige meezwangeren is afgelopen. Vanaf nu waak ik als een arend over mijn nest. |
|
|
|
Fileer me maar
Persoonlijk | Lichaam en geest
|
27 November 2008 | 16:34:20
|
 Ben ik cool of ben ik een loser? Een heikele kwestie, waarover ik volgende week duidelijkheid krijg. Dan hoor ik namelijk hoe vrienden en familieleden over mij denken en of collega's mij hebben gekozen in de redactiecommissie. Twee spannende exercities dus.
Vrienden en familieleden kunnen hun ei over mij kwijt in de Nationale Feedbacktest. Die kreeg ik toegestuurd van een vriendin die graag wilde weten hoe ik over haar denk. Ik heb meteen een uitnodiging vice versa gestuurd aan haar en een aantal anderen die mij goed kennen. Ze mogen me fileren op punten als mijn betrouwbaarheid, mijn openheid en mijn (maandag-) ochtendhumeur.
De andere confrontatie met mijn eigen populariteit speelt zich af op mijn werk. De redactiecommissie is een soort journalistieke ondernemingsraad, die periodiek overlegt met de hoofdredactie. Ik ben één van de zes kandidaten die strijden om vier vrije plaatsen. Ik heb overwogen om een 'Yes we can'-achtige campagne te houden (inclusief huisbezoeken), maar ik denk dat een wervend tekstje over mijzelf voldoende moet zijn.
Toevallig komen beide uitslagen volgende week donderdag binnen, de dag voor Sinterklaas. Wat een timing! Ineens voel ik weer de spanning van vroeger: wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe. Had ik nou maar op tijd een brief aan de Sint geschreven.
Voor de uitslagen: kijk bij de reacties van 5 december |
|
|
|
Macho met een glas rosé
Persoonlijk | Lichaam en geest
|
22 September 2008 | 13:33:58
|
 Ik heb altijd gedacht dat ik een softie ben. Zeker geen macho. Ik ben namelijk niet van de stoere verhalen, ik hoef andere mannen niet af te troeven en ik praat vrijuit over mijn onzekerheden. Ik ben zelfs wat angstig aangelegd. Typisch mannelijke eigenschappen als strijdbaarheid, daadkracht en onverschrokkenheid zijn mij vreemd.
Waar 'echte mannen' in de kroeg meters bier wegzetten terwijl ze elkaar dingen toeschreeuwen over voetbal, auto's en dikke tieten, voer ik liever een goed gesprek over relaties of de zin van het leven onder het genot van een glas rosé. Nee, met mij win je de oorlog niet.
Maar toen kreeg ik de nieuwste Psychologie Magazine in handen. Die gaat helemaal over het verschijnsel 'man', onder meer aan de hand van een onderzoek onder 500 mannen. Verschillende stereotypen worden bevestigd: mannen weten vaak niet wat ze voelen (ik wel), ze praten er niet makkelijk over (ik wel) en ze verbergen hun kwetsbare kant (ik niet).
De eye-opener was de betekenis die de ondervraagde mannen zelf geven aan het begrip 'mannelijkheid'. Het draait allemaal om drie dingen: verantwoordelijkheid, betrouwbaarheid en zelfstandigheid. En dus NIET om strijdbaarheid, daadkracht en onverschrokkenheid! Ontdek ik zomaar op mijn 38-ste dat ik een echte man ben. |
|
|
|
Het sociale wonderdier
Relaties/Vrienden | Lichaam en geest
|
24 Augustus 2008 | 16:28:14
|
 Ik kan niet zomaar met iedereen overweg. Met bewondering kijk ik daarom naar mensen die dat wél kunnen. Allemansvriendjes noem ik ze. Bij wie ze ook zijn, ze voelen zich op hun gemak. Ze hebben altijd iets te vertellen, ze maken grapjes en iedereen vindt hen aardig. Hoe doen ze dat toch?
Het is prettig om zulke sociale wonderdieren in je omgeving te hebben. Op je werk bijvoorbeeld, of op een feestje. Ze staan garant voor een goede sfeer. Vaak zijn allemansvriendjes bovendien intelligente mensen, met wie je ook boeiende, serieuze gesprekken kunt voeren. Soms zelfs heel openhartig. En het bijzondere is: hun enthousiasme en openheid zijn nog oprecht ook!
Maar pas op: denk niet dat een allemansvriendje een echte vriend kan worden. Daar heeft hij het veel te druk voor. Als je onder de indruk bent van het fijne, persoonlijke gesprek dat je met hem hebt gevoerd, besef dan dat je één van de velen bent. Van allemansvriendjes moet je genieten zolang ze er zijn, want daarna geldt: uit het oog, uit het hart.
Ik zou graag de sociale vaardigheden van een allemansvriendje willen hebben. Het lijkt me geweldig om met iedereen overweg te kunnen, of het nou professoren, boeren of voetbalsupporters zijn. Maar ik zou die gave niet dagelijks gebruiken. Ik ben bang dat ik me als allemansvriendje nogal eenzaam zou voelen. |
|
|
|
Een sigaret als nulmeting
Gezondheid/Roken | Lichaam en geest
|
30 Juni 2008 | 17:28:50
|
 Als ik een roker was, zou ik vanavond naar de kroeg gaan. Ik zou nog één keer willen voelen hoe het is om daar een sigaret op te steken. Niet vanwege het rookgenot, maar om mijn eigen gedachten vast te leggen. Als nulmeting voor de mentaliteitsverandering die vanaf morgen zal optreden.
Over drie jaar is het rookverbod in de horeca namelijk de normaalste zaak van de wereld. We kunnen ons dan niet meer voorstellen dat je in een café of restaurant zou mogen roken. We zullen dat net zo belachelijk vinden als paffen op je werkplek, in een klaslokaal of in een crèche.
Als we in 2011 op vakantie zijn in (pak 'm beet) Moskou en daar een bar aantreffen die blauw staat van de rook, zullen we hartelijk lachen om die achterlijke Russen. Bij ons is roken in de horeca immers al sinds mensenheugenis verboden. "Wat, pas sinds 2008? Méén je dat nou?"
Die verbazing zou ik willen vergelijken met mijn gemoedstoestand tijdens die laatste sigaret op 30 juni 2008. Zó snel kan een mentaliteitsverandering gaan! Helaas maak ik dat proces zelf niet mee, want ik heb nooit gerookt. Voor mij is het rookverbod in de horeca alleen maar een logisch besluit, dat eigenlijk veel te laat is genomen. |
|
|
|
Mijn vervuilde geheugen
Wetenschap/Psychologie | Lichaam en geest
|
29 Mei 2008 | 18:21:55
|
 De harde schijf van je computer moet je soms defragmenteren. Tijdelijke bestanden moet je verwijderen en de prullenbak leegmaken. Daarna functioneert het apparaat beter. Het zou handig zijn als je dat ook kunt doen met je hersenen.
Want wat zit er een lading nutteloze gigabytes in mijn hoofd! Vooral cijfermatige informatie, zoals verjaardagen van vroegere klasgenootjes (Matthijs 20 januari, Jeanne en Cynthia allebei 8 juni). Of zwaar verouderde telefoonnummers (Oma 15469, Hermann 42924 en Jacco 16704).
Ik weet ook nog het kenteken van mijn vaders Volvo 164, die hij kocht toen ik twee was: 19-77-VM. Mijn moeder reed toen in een VW Kever met 93-14-HV. En ik herinner me zelfs zinnen uit de lagereschoolmusical: "Lekkerman, uw kindervriend, die weet wat elk kind verdient, snoepgoed hier en snoepgoed daar, Lekkerman hoera!". Naar de prullenbak met die geheugenvervuiling. Delete! Weet u het zeker? Ja.
De vrijgekomen ruimte zou ik graag gebruiken voor een talenknobbel, een beter gezichtsherkenningsvermogen en de complete woordenlijst van het Witte Boekje. Van allemaal natuurlijk de meest actuele versie. Als er nog ruimte overblijft, wil ik ook een firewall tegen irritante mensen en nare gedachten. |
|
|
|
|
|
