 |
Aso's zijn echt overal
Maatschappij/Normen-en-waarden | Kwaad en erger
|
07 Oktober 2009 | 12:51:11
|
Zo doen ze dat bij een bevriende redactie op het Mediapark...
...en dan te bedenken dat er 200 meter verderop een parkeerplaats is met volop ruimte. |
|
|
|
Hé psst... horloge kopen?
Punt-nl/Uitleg | Kwaad en erger
|
21 Juli 2009 | 14:59:19
|
 Mijn mailbox zit lekker vol de laatste dagen. Helaas zijn het geen grappige belevenissen van fijne vrienden of liefdesbrieven van stille aanbidsters, maar aanbiedingen van horloges. Namaakhorloges, denk ik. Net als veel andere Punt-klantjes wordt mijn weblog namelijk bestookt met spamberichten uit China.
De beheerders van Punt zijn bezig een oplossing te verzinnen. Tot nu toe vergeefs, zoveel is duidelijk. Ik wilde er graag iets grappigs over schrijven, maar dat lukt me niet zo goed. Verder dan de flauwe woordspeling dat ik er een 'punthoofd' van krijg, ben ik niet gekomen.
Dus dan maar iets informatiefs. Voor zover bekend werd het eerste spambericht verstuurd op 3 mei 1978. Een medewerker van een computerbedrijf stuurde toen een mailtje naar alle gebruikers van het toenmalige Arpanet (een voorloper van internet) in de VS. Het ging over een open huis van zijn bedrijf. De naam 'spam' komt trouwens uit een sketch van Monty Python, waarin de menukaart van een café vrijwel geheel bestaat uit spam (ingeblikt varkensvlees):
Dan nog even een opmerking richting mijn 33 abonnees, die steeds een mailtje krijgen als ik een nieuwe blog plaats. Als je je afmeldt voor de notificaties van reacties op oude blogs (dat kan onderaan ieder mailtje dat je ontvangt), krijg je ook geen berichten meer van nieuwe blogs. Vergeet in dat geval dus niet om je opnieuw als abonnee aan te melden! |
|
|
|
Scheermes voor de baby
Kinderen/Baby | Kwaad en erger
|
08 Juni 2009 | 23:46:37
|
 Als pasgeboren ouder ben je een lucratief doelwit voor de commercie. Voor je het weet zit je in de kaartenbak van sluwe bedrijven die een graantje mee willen pikken van jouw kersverse kinderbijslag. En juist als je denkt dat het ergste achter de rug is, krijg je een afhaalbericht voor de Baby Doos. Met spatie.
De Baby Doos staat tot 20 juni speciaal voor ons klaar bij Prenatal, zo lees ik. Om te voorkomen dat ons exemplaar na die bikkelharde deadline in de shredder verdwijnt, meld ik mij braaf in de winkel. Daar blijkt de zogenaamd exclusief voor ons gereserveerde Baby Doos gewoon tussen de andere Baby Dozen onder de toonbank te staan. Ik krijg een willekeurig exemplaar.
Thuis wacht mij een tweede teleurstelling, namelijk de inhoud. Voor de baby ontdek ik slechts een potje Olvarit (met lepeltje) en een paar sokjes. Verder zie ik vooral dingen waar een zuigeling niets aan heeft: een berg reclamepapieren, een pakje Libresse en, echt waar, een scheermes. Voor het geval je baby last heeft van baardgroei, denk ik.
Als klap op de vuurpijl zit in de Baby Doos een tijdschrift. En dan geen actuele uitgave van Ouders van Nu, Wij Jonge Ouders of Knippie Baby, maar de Party van 27 januari! Het lijkt erop dat de onverkochte oplage van het inferieure roddelblad doodleuk wordt afgevoerd via het dozenkanaal. "Ach, stop er maar bij, die baby's zijn overal blij mee." Nou, ik dacht het niet. Van zo'n stomme Baby Doos wordt mijn blije baby boos. |
|
|
|
Vrouwtje Telfort wil niet
Telefoon/Mobiel | Kwaad en erger
|
12 Mei 2009 | 14:17:22
|
 Ik heb twee reeds beluisterde berichten. Bericht 2 wil ik graag nog eens horen, maar dat blijkt onmogelijk. De voicemail van Telfort heeft namelijk een ingenieus keuzemenu, waar je met je boerenverstand niet doorheen komt. Luister maar mee.
"U heeft twee reeds beluisterde berichten. Bericht ontvangen op 4 mei om 8 uur 58." Ik krijg het eerste bericht te horen. Daarna verwacht ik bericht 2, maar daar denkt de mevrouw van Telfort anders over. Haar suggesties zijn: "Om terug te gaan, kies 6. Om te wissen, kies 2. Om dit bericht te bewaren, kies 3."
Mijn optie ("Ga door naar het volgende bericht") zit er niet bij, dus ik reageer niet. Er klinkt een pling. Daarna hoor ik: "Voor pauze, kies 8. Voor hulp, kies 0." Pauze? Ik wil juist verder! En voor hulp ben ik te trots, dus ik wacht nog even. Weer pling, waarna de voicemaildame de mogelijkheden herhaalt: "Om terug te gaan, kies 6. Om te wissen, kies 2. Om dit bericht te bewaren, kies 3."
Ik heb de tijd, dus ik wacht rustig op meer opties. Maar die komen niet. Vrouwtje Telfort heeft genoeg van deze sessie. "Wij zullen de verbinding nu verbreken", zegt ze. "Graag tot de volgende keer." |
|
|
|
Een bekeuring van niks
Verkeer/Auto-en-motor | Kwaad en erger
|
25 April 2009 | 19:10:18
|
 Post van het Centraal Justitieel Incassobureau. Voor mij. Dat werd weer eens tijd! Mijn laatste bekeuring dateerde van een jaar geleden. Zoals gebruikelijk had ik die opgelopen in Bussum, waar ik hardnekkig blijf vergeten dat daar vaak wordt gecontroleerd.
Deze keer hebben de vrienden van het CJIB een andere plaats delict genoteerd: de trajectcontrole op de A12 bij Woerden. Op zaterdag 11 april om 17.49 uur reed ik daar gemiddeld 128 kilometer per uur. Dat kan kloppen, want ik rijd daar meestal wel iets te hard. Ondanks de befaamde 100% pakkans had ik daar nog nooit een bekeuring voor gekregen. Of een beschikking, zoals de incassionarissen in Leeuwarden zeggen. Maar nu ben ik dus het haasje.
Angstig glijden mijn ogen naar de onderste sectie van de beschikking. Het bedrag. Wat gaat deze grap me kosten? Ik kan een glimlach niet onderdrukken: de boete bedraagt 16 euro! Dat is even veel als twee pannenkoeken, een retourtje Vught of een kilo biefstuk. Bijna niks dus! Zo'n kruimelbekeuring is geen straf, maar een uitnodiging om de volgende keer nog wat harder te rijden.
Gelukkig ben ik afgelopen nacht opnieuw geflitst. In mijn eigen stad nog wel. Ik reed over een hoofdweg met dubbele rijbanen, waar alleen masochisten zich midden in de nacht aan de maximumsnelheid van 50 kilometer per uur houden. De felle flits was niet te missen. Laten we hopen dat ik er deze keer niet met zo'n kinderboete vanaf kom, want anders leer ik het nooit. |
|
|
|
Rijden met betutteling
Auto/Volvo | Kwaad en erger
|
10 Maart 2009 | 16:06:12
|
 Mijn auto weet wat goed voor me is. Als ik één tikje tegen de hendel links van het stuur geef, knippert de richtingaanwijzer vanzelf drie keer. Als ik afrem, gaat mijn radio zachter. En als ik de contactsleutel omdraai, begint er meteen iets te piepen om mij erop te wijzen dat ik mijn gordel nog niet om heb.
Dat laatste is irritant. Zoals 60 procent van de automobilisten doe ik mijn gordel pas om bij het wegrijden, dus er wordt wat afgepiept in de auto. Dit is geen meedenken meer, maar betuttelen. Ik word ook gewaarschuwd als mijn passagiers gordelloos meerijden. Daarbij werd de pan met eten, die ik laatst naast me had staan, ook als passagier aangemerkt. Ja, leg een auto maar eens het verschil uit.
Maar het meest betuttelend is de verbazingwekkende afwezigheid van een asbak. Is deze auto soms van minister Klink geweest? Waar moet ik mijn papierpropjes nu laten? Ook een aansteker ontbreekt: in plaats daarvan heb ik een 12V-stopcontact, afgedekt door een lege dop. Roken wordt welhaast fysiek onmogelijk gemaakt. Ik ben een tevreden niet-roker, ik steun bijna ieder rookverbod, maar deze beperking in mijn privé-omgeving stuit me principieel tegen de borst.
Gelukkig heeft de bedilzucht geen vat gekregen op het gaspedaal. Snelheidslimieten kan ik geruisloos overschrijden en als ik bij het optrekken 99,9 liter per 100 kilometer verbruik, krijg ik daarvan een neutrale melding zonder waarde-oordeel. De moraal van dit verhaal: het milieu mag naar de mallemoer, zolang je maar je gordel draagt en geen sigaret opsteekt. |
|
|
|
Een eind aan het Latijn
Taal | Kwaad en erger
|
28 Februari 2009 | 16:02:09
|
 Op de middelbare school heb ik heel wat docenten teleurgesteld. Mijn leraren Natuur- en Scheikunde begrepen er niets van dat ik hun vakken liet vallen zodra dat kon. In hun ogen verspeelde ik een gouden bètatoekomst. Ook mijn docent Duits was enttäuscht: ik wilde na mijn eindexamen geen Duits studeren, terwijl die akelige naamvallen voor mij geschnittener Kuchen waren. Zonde, vond hij.
Maar het meest ontdaan was mijn docent Latijn. In 2-VWO moest ik een heel jaar met Julius Caesar communiceren. Als ik daarna voor het gymnasium zou kiezen, dan zou het dodetalencircus worden uitgebreid met Grieks. Ik moest er niet aan denken en bedankte dus vriendelijk voor de eer. Meneer Nieboer kreeg bijna tranen in zijn ogen van deze verkwisting van oudheidkundig talent.
Ik niet. Tot op de dag van vandaag vraag ik me af waar de klassieke talen goed voor zijn. En vooral waarom je 13- en 14-jarigen daarmee moet lastigvallen. "Latijn is handig bij het leren van andere talen", is het meest gehoorde antwoord. Nee, het omgekeerde is waar: andere talen zijn handig als je Latijn moet leren!
Nooit heb ik enig voordeel ondervonden van mijn kennis van het Latijn. Enige bekendheid met het Grieks had handig kunnen zijn op vakantie, maar dan was modern Grieks praktischer geweest dan de uitgestorven variant. Wat mij betreft worden die overbodige vakken vandaag nog afgeschaft. De helden uit de oudheid leven ook wel voort zonder onderwijs in de klassieke talen. Voor de zekerheid heb ik het Julius Caesar even gevraagd (in mijn beste Latijn, bleek het toch nog ergens goed voor) en hij mailde terug: "Nihil obstat." |
|
|
|
Spijt van mijn gulle gift
Goed doel/Het Nederlandse Rode Kruis | Kwaad en erger
|
07 Februari 2009 | 14:56:56
|
 De arme mensen in Gaza krijgen geen cent meer van mij. Althans niet via het Rode Kruis. Twee weken geleden dacht ik daar nog anders over, want toen maakte ik een mooi bedrag over aan de roodgekruiste weldoeners. Maar ik heb er spijt van! Vandaag kreeg ik namelijk een bedankbrief die me behoorlijk in het verkeerde keelgat is geschoten.
Ten eerste: ik hoef niet bedankt te worden. Zonde van het geld. Ten tweede: ik wil niet dat de NAW-gegevens van mijn overboeking worden misbruikt voor correspondentie. Ten derde: ik wil niet in het bedelbestand van het Rode Kruis terechtkomen. En al helemaal niet bij andere goede doelen!
In de kleine lettertjes staat namelijk: "Wij stellen uw gegevens nimmer aan derden ter beschikking anders dan in het kader van informatieverstrekking aan u." Met andere woorden: als het om informatieverstrekking gaat (dat is een beschaafd woord voor 'bedelbrieven') kan jan en alleman mijn gegevens krijgen!
Zojuist heb ik een gepeperde brief naar het Rode Kruis gestuurd (zie 'lees meer'), want dit soort acties trek ik niet. Goede doelen lijken nog erger dan boekenclubs, postorderbedrijven en Jehova's getuigen! Voor je het weet, zit je in de fuik van de fondsenwervers. Ik vind dat het geweld moet stoppen. Niet alleen in Gaza maar ook in goededoelenland. |
|
|
|
Ontzettend creatief en zo
Ondernemen/Marketing | Kwaad en erger
|
05 Februari 2009 | 21:58:55
|
 Stel dat ik een eigen bedrijf zou beginnen. Hoe zou ik dat dan noemen? Waarschijnlijk iets met mijn eigen achternaam, want die wordt meestal wel onthouden. Daarmee zou ik heel ouderwets zijn, want een eeuw geleden heette elke zaak naar zijn eigenaar. Al dan niet gevolgd door 'en zoon' of 'en co'.
Tegenwoordig willen ondernemers creatief en onderscheidend zijn. Ze willen bovendien aansluiten bij de tijdgeest, waarin nonchalance en een knipoog gewaardeerd worden. En dus kiest de gespecialiseerde lunchroom voor 'Bagels en zo', het mediterrane restaurant voor 'Tapas en zo' en de keramiekboetiek voor 'Aardewerk en zo'. Klinkt allemaal erg leuk, ja.
Zelfs de zakelijke dienstverlening doet mee aan deze trend. Voor reclame ga je naar 'Bureau en zo', voor je salarisadministratie naar 'Personeel en zo' en voor allerhande marketingadviesjes naar 'Advies en zo'. Kennelijk worden we geacht zulke ondernemers serieus te nemen. Een korte Google-zoektocht leidt me verder naar bedrijfjes als Hoeden en zo, Nagels en zo, Stof en zo, Mama en zo, Design en zo, Jeugd en zo, Tegels en zo, Seks en zo, Varkens en zo en Zus en zo.
Creatief? Niet echt. Onderscheidend? Net zo min. Eigenlijk zijn we de afgelopen eeuw geen stap verder gekomen. De achternaam is vervangen door het product; de toevoeging 'en zoon' is vervangen door 'en zo'. Dus mocht ik ooit als zelfstandige aan de slag gaan, dan doe ik dat gewoon als Bonebakker... of zo. |
|
|
|
|
|
